robert_c - 2007-02-07, 03:16 Temat postu: Rospuda - prośba o pomoc. Otwieram nowy wątek, bo sprawa ważna i pilna. Czy znacie jakieś wyroki ETS nakazujące rozbiórkę zbudowanej drogi lub zakazujące ruchu na niej (albo cos w tym stylu). Wyrok wobec Portugalii z paździrnika znamy, ale tam nie ma nic o ewentualnych konsekwencjach i karach. Potrzebujemy wyroków ETS gdzie czarno na białym będzie napisane, ze tyle a tyle eurów kary dziennie i/lub nakaz rozebrania inwestycji. To ważne. Adam W. prosi. Nie pytajcie po co .... 
Pzdr. Robert SISKOM GrzegorzBP - 2007-02-07, 09:21 widze ze spac nie mozesz - masz jakis e-mail do siebie - mam komplet wyroków ale zajmuje w pdf 1.33.Mb robert_c - 2007-02-07, 13:20 Dzięki. Doszło na maila SISKOM. Adam W. się ucieszy. Być może jutro przeczytamy coś o tym. Oczywiście będzie jak sugerujesz. Odkąd Szyszko oddalił skargi organizacji pozarządowych, to ze spaniem idzie mi ciężko.... Staram się jednak chwycić chociaz 4 godziny snu. Ale wtedy śni mi się estakada nad czymś co kiedyś było torfowiskiem przepływowym. Batman - 2007-03-01, 17:27 Witam, Dokopalem sie do przepastnych zbiorow, mam przyklad kary dla Portugalii - info za KP: Oto informacja podana przez Pawla Pawlaczyka. Bardzo interesujacy wyrok Trybunalu UE odnosnie przebiegu drogi przez obszar N2k. Mateusz Matysiak Ostatnie miesiące obfitują w interesujące dla ochrony przyrody wyroki trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich. 27 października zapadł wyrok w sprawie C-239/04 Komisja Europejska / Portugalia (tzw. sprawa Castro Verde). W Portugalii w 1997 zaprojektowano autostradę, przecinającą obszar ważny dla ptaków. W 1999 r. obszar ten został wyznaczony jako obszar Natura 2000. Sporządzono ocenę oddziaływania na środowisko, która stwierdziła istotny wpływ na ptaki. W ocenie przeanalizowano wiele alternatyw przebiegu trasy, wszystkie jednak przecinały obszar Natura 2000. W 2001 r. wydano zezwolenie na realizację autostrady "w imię nadrzędnego interesu publicznego", przewidując kompensację przyrodniczą. Autostrada została zbudowana i w lipcu 2001 r. otwarta. Komisja zarzuciła Portugalii, że nie udowodniła braku rozwiązań alternatywnych, ponieważ nie przeanalizowała alternatywy omijającej obszar Natura 2000, która to alternatywa wydaje się możliwa po spojrzeniu na mapę. Portugalia broniła się, że taka alternatywa nie była szczegółowo badana ponieważ "powodowałaby istotne szkody społeczne, gospodarcze i ekologiczne, ponieważ dotykałby mieszkańców Conceiçao, Aivados i Estaçao de Ourique, jak również zlewnię zapory Monte da Rocha". Trybunał podzielił argumentację Komisji i orzekł "W niniejszej sprawie pozostaje bezspornym, że władze portugalskie zbadały i odrzuciły wiele propozycji tras, które omijały miejscowości Alcarias, Conceiçao, Aivados i Estaçao de Ourique, ale które przebiegały przez zachodnią część SOO Castro Verde. Natomiast z akt sprawy nie wynika, by władze portugalskie zbadały trasy położone poza granicami wspomnianego obszaru i na zachód od przywołanych miejscowości, podczas gdy na podstawie informacji dostarczonych przez Komisję nie sposób było wykluczyć a priori, że przyjęcie tego rodzaju rozwiązań mogłoby odpowiadać rozwiązaniom alternatywnym w rozumieniu art. 6 ust. 4 dyrektywy siedliskowej, nawet jeśli, jak podnosi Republika Portugalska, mogły one powodować pewne trudności. Stąd też nie badając tego rodzaju rozwiązania, władze portugalskie nie wykazały braku rozwiązań alternatywnych w rozumieniu wspomnianego przepisu. W tych okolicznościach należy stwierdzić, że realizując przedsięwzięcie polegające na budowie autostrady, której trasa przebiega przez SOO Castro Verde, mimo negatywnej oceny jego oddziaływania na środowisko i nie wykazując braku rozwiązań alternatywnych w stosunku do wspomnianej trasy, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 6 ust. 4 dyrektywy siedliskowej." Nie wiadomo jeszcze, co dalej ze zbudowaną w międzyczasie autostradą. W uzasadnieniu Trybunał przypomniał także interpretację Art 6 Dyrektywy Siedliskowej, przypominając że "zezwolenie na realizację planu lub przedsięwzięcia może zostać udzielone pod warunkiem, że właściwe władze krajowe uzyskają PEWNOŚĆ, iż plan lub przedsięwzięcie nie będzie miało negatywnych skutków dla terenu, którego dotyczy. Ma to miejsce wówczas, gdy Z NAUKOWEGO PUNKTU WIDZENIA BRAK JEST RACJONALNYCH WĄTPLIWOŚCI, że skutki takie nie wystąpią (wyrok w sprawie Waddenvereniging i Vogelbeschermingsvereniging) Zgodnie z zasadami funkcjonowania Unii Europejskiej, wyroki ETS stają się automatycznie z chwilą ich wejścia w życie częścią porządku prawnego Państw członkowskich (tj. stają się regułami prawa, na które także w państwach członkowskich można powoływać się bezpośrednio). Pełen wyrok (po polsku!) na stronach Trybunału www.curia.eu link: http://curia.europa.eu/ju...ots=&resmax=100 |
||||||
