Gady i płazy - Obserwacje 2006
pieczara - 2006-07-25, 19:06
Ja odtatnio soptykam mnóstwo małych ropuszek i zabek. Zaś u mnie w stawie pływa jeszcze dużo kijanek
mixer - 2006-07-25, 19:12
| pieczara napisał/a: | | małych ropuszek i zabek |
Ja ostatnio rozdeptałem jedną
Mirek - 2006-07-25, 21:17
| mixer napisał/a: | | Ja ostatnio rozdeptałem jedną |
To pewnie ta, którą zauważyłeś, że rozdeptałeś, a o ilu nie wiesz!
pieczara - 2006-07-25, 22:10
Ja chyba żadenej nie rozdeptałem. Niestety ropuchy nie uciekają, i często są rozjerzdzane...
Wujek Kryzys - 2006-07-25, 23:01
| pieczara napisał/a: | | Zaś u mnie w stawie pływa jeszcze dużo kijanek |
Taki stawek to skarb!! Mało ich teraz , a i susza w tym roku dała popalić...
pieczara - 2006-07-26, 10:58
Wiem, bo ja dla nich specjalnie wode pompuje z rzeki i studni, takze mają jej teraz dużo, a i ich jest wielkie ilości
mixer - 2006-07-26, 17:18
Ja dziś widziałem dłuuuuugiego zaskrońca (miał jakiś metr długości )
pieczara - 2006-07-26, 22:13
A ja widuję tylko zwinki i zyworódki, mimo, ze pieczolowicie szukam zaskronca i zmiji!!
Mirek - 2006-07-26, 22:28
żmij to lepiej nie szukaj!
pieczara - 2006-07-26, 22:43
no wiem, ze sa niebezpieczne, ale mnie do nich ciagnie jak nie wiem , spoko zawsze mam kalosze
Mirek - 2006-07-26, 22:50
| pieczara napisał/a: | | spoko zawsze mam kalosze |
i uważaj jak zbierasz jagody w lesie
Beata - 2006-07-26, 23:06
bo możesz sobie zafundowac tasiemca - bąblowca - lisy są nosicielami i jak znaczą teren lub załatwiają potrzeby fizjologiczne, to "zakażają" runo - lepiej nie jeść jagód prosto z krzaczka przynajmniej trzeba je przepłukac pod bieżącą wodą
Mirek - 2006-07-26, 23:10
| Beata napisał/a: | | przynajmniej trzeba je przepłukac pod bieżącą wodą |
kurcze, a ja wczoraj jadłem
Beata - 2006-07-26, 23:18
no nie jest to regułą, ale mamy coraz wiecej zakażeń a diagnostyka jest trudna, bo pierwsze objawy sa mylące - neurologiczne.
2 lata temu mieliśmy przypadek młodej 30 letniej kobiety, która "przesiedziała" w szpitalach prawie 3 lata! i w końcu wylądowała w szpitalu psychiatrycznym, bo nie mogli znaleźć przyczyny jej "dziwnej" choroby. Na szczęście ma upartego męża, który zawiózł ja do Poznania i tam w Klinice chorób zakaźnych i odzwierzecych zrobili proste badanie, które wykazało, że ma tasiemca bąblowca - leczenie nie jest teraz trudne, diagnostyka jest zawalona...
na drugi raz myj jagody
Beata - 2006-07-27, 06:20
Tasiemiec bąblowiec (Echinococcus multilocularis).
Występuje u lisów w całej Europie, Ameryce Północnej, Azji. Według kilku badań prowadzonych w latach 1994 – 2003, procent osobników zarażonych wynosi od kilku do kilkunastu procent. Szczególnie niepokojące wydają się być dane mówiące o występowaniu terenów endemicznych, gdzie procent zakażonych lisów wynosi nawet kilkadziesiąt procent. W Polsce są to regiony w województwach podkarpackim, pomorskim i warmińsko – mazurskim. Stwarza to poważne zagrożenie zakażenia ludzi. Dotyczy to osób mających bezpośredni kontakt z odchodami zwierząt dzikich (garbarze, myśliwi, leśnicy, zbieracze runa leśnego, rolnicy, turyści) lub kotów i psów, które mogły zjeść żywiciela pośredniego (mysz, szczur) zakażonego bąblowcem. Należy również dodać, że populacja lisa jest w Polsce w okresie intensywnej ekspansji, lisy wkraczają także w okolice gospodarstw, domów i miast, gdzie znacznie łatwiej o pokarm.
Echinococcus multilocularis występuje głównie w jelicie cienkim lisów, które są żywicielami ostatecznymi. Zakażone lisy wydalają dziennie wraz z kałem kilkaset jaj, które posiadają bardzo dużą wytrzymałość (rok w wilgotnym środowisku, 54 dni w temp. – 27 stopni C). Żywicielami ostatecznymi mogą być także inne zwierzęta drapieżne, żywicielami pośrednimi są ich ofiary – drobne gryzonie. Człowiek natomiast może stać się przypadkowym żywicielem pośrednim. Rozwój procesu chorobowego przypomina u ludzi proces nowotworowy. Postać larwalna – rozwijająca się z onkosfery – zagnieżdża się w 99% przypadków w wątrobie, rzadziej w płucach lub mózgu. Objawy kliniczne pojawiają się często dopiero po 15 – 20 latach utajenia. Jest to związane z powolnym rozwojem larwy. W trakcie choroby obserwuje się jej naciekowy wzrost: błona rozrodcza bąblowca wielojamowego wrasta w miąższ wątroby, rozrasta się wzdłuż naczyń krwionośnych i dróg żółciowych. Następnie z wątroby przedostaje się przez ciągłość lub drogą przerzutów (są one ułatwione, gdyż wokół rozwijającego się pasożyta nie powstaje torebka łącznotkankowa). Według rejestru prowadzonego (od roku 1992) w Katedrze i Klinice Chorób Tropikalnych i Pasożytniczych AM im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu, w Polsce na alweokokozę chorowało 25 osób, zmarło 6 z nich. Można jednak przypuszczać, że liczby rzeczywiste są znacznie większe. Leczenie polega na resekcji zmiany ogniskowej z marginesem zdrowej tkanki.
|
|
|